مناسبت روز - اربعین
------------------------------------
آغاز
« اربعین در حادثهی کربلا یک شروع بود.» شروعی برای مبارزه علیه دستگاه تبلیغاتی ستمگران. «حادثهى عاشوراى حسینى را ستمگران و ظالمان میخواستند نگذارند باقى بماند، [اما] زینب کبری نگذاشت.» حضرت زینب، در آن روزگار دو حرکت انجام داد: «یک حرکت، حرکت اسارت بود به کوفه و شام و آن روشنگرىها و آن بیانات که مایهى افشاى حقایق شد؛ یک حرکت دیگر، آمدن به زیارت کربلا در اربعین بود.» در حقیقت « این چهل روز، چهل روزِ فرمانروایی منطقِ حق در میان دنیای ظلمانی حاکمیّت بنیامیّه و سفیانیها بود.» و در نهایت « در این روز، با تدبیر الهیِ خاندان پیامبر، یاد نهضت حسینی برای همیشه جاودانه شد و این کار پایهگذاری گردید.» در حقیقت « اهمیت اربعینِ اوّل این بود که رسانهی پُرقدرت عاشورا است.» و « همینها بود که عاشورا را نگه داشت، همینها بود که عاشورا را به امروز رساند. تاریخ و ریشهی این روز اربعین و ماجرای اربعین این است.»
جوششهای عاشورایی
در آن دوران خفقان، مبارزه با دستگاه ظلم و استکبار «مثل یک عقدهای در گلوی مؤمنین باقی بود.این عقده روز اربعین اولین نِشتر را خورد؛ اولین جوشش در روز اربعین در کربلا اتفاق افتاد.» حادثه اربعین «در یک چنین روزگاری، ماجرای توّابین را در کوفه به وجود آورد، مدینه را منقلب کرد، شام را منقلب کرد، به طوری که رژیم سفیانی برافتاد.» « اوّلین نهضتی که بعد از عاشورای حسینی از طرف شیعیان به وجود آمد، نهضت توّابین بود.» و بعد « با فاصلهی کوتاهی ماجرای قیام مختار و بقیهی آن دلاوران کوفه اتفاق افتاد و نتیجهی در هم پیچیده شدن دودمان بنیامیهی ظالم و خبیث بر اثر همین شد.» در دوران خلافت عباسی نیز نهضت ابن طباطبا متأثر از این حرکت بود: «این بزرگوارها هم وقتی میخواستند شروع کنند، آمدند کربلا... بر سر قبر حسینبنعلی پیمان برادری و وفاداری بستند.»
کنگره جهانی شیعیان
اربعین از آغاز برای یک ظرفیت جهانی پایه ریزی شد. عمدهی اقدامات و حرکتهای شیعیان حول محور معصومین بوده است ، اما «یک عیبی کار آنها داشت و آن اینکه همدیگر را کمتر میدیدند... یک کنگرهی جهانی لازم بود برای شیعیان ائمّه در آن روزگار؛ این کنگرهی جهانی را معیّن کردند، وقتش را هم معین کردند؛ گفتند در این موعدِ معین، هر کس میتواند در آن کنگره شرکت کند؛ آن موعد «روز اربعین» است و جای شرکت «سرزمین کربلا».» پایه گذاری این کنگره نیز، در اربعین اول بود. آنجا که «وقتی کاروان اسرا، یعنی جناب زینب و بقیه در اربعین وارد کربلا شدند، در آنجا فقط جابر بن عبد الله انصاری و عطیهی عوفی نبودند، «رجالٌ مِن بنی هاشم»؛ عدهای از بنی هاشم، عدهای از یاران بر گرد تربت سیّدالشّهداء جمع شده بودند و به استقبال زینب کبری آمدند.» «شاید این سیاستِ ولائی هم که زینب کبری اصرار کرد که برویم به کربلا- در مراجعت از شام- به خاطر همین بود که این اجتماع کوچک اما پرمعنا، در آنجا حاصل شود.» لذا «اربعین یعنی میعاد شیعیان در یک کنگرهی بینالمللی و جهانی، در یک سرزمینی که خود آن سرزمین خاطرهانگیز است.»
اربعینِ امروز، حادثه بینظیر
در سالهای اخیر نیز «اربعین جهانی شد و جهانیتر هم خواهد شد... این همان پیام عاشورا است که از حلقوم اباعبدالله و حلقوم زینب کبری در نهایت غربت و تنهایی صادر شد و امروز فضای عالم را فرا گرفته است و فرا می گیرد. » « این یک آیت عظمایی است که خدای متعال دارد نشان می دهد. در روزگاری که دشمنان اسلام و دشمنان امّت اسلامی با انواع و اقسام ابزارها و وسایل، با پول، با سیاست، با سلاح علیه امّت اسلامی دارند کار میکنند، خداوند متعال ناگهان حادثهی راهپیماییِ اربعین را این جور عظمت میدهد، این جور جلوه میدهد.» « این نشاندهندهی اوج گرفتن همین تفکّر مبارزهی در راه خدا و در راه اسلام و آمادگی عمومی و همگانی در این راه است.» البته درست است که «همیشه اربعین پیادهروی بود؛ امّا این حرکت عظیم که یک نماد بسیار زیبا و پرشکوهی از حضور پیروان اهلبیت و علاقمندان به اهلبیت هست؛ این نبود، ما این را نداشتیم.» لذا «ما نه فقط در دوران خودمان در دنیا، بلکه در تاریخ هم سراغ نداریم یک چنین اجتماعی، یک چنین حرکتی را.»
تمدنسازی اسلامی بر محور اربعین
پدیده اربعین امروز «یکی از حوادث بسیار برجستهای است که خدای متعال منت گذاشته بر ما و این حادثه را برای ما خلق کرده است.» این حادثه از ابعاد مختلفی اهمیت دارد. بُعد اول اینکه «به لطف و فضل الهی در هنگامی که دنیای اسلام نهایت نیاز را به اینچنین حماسهای دارد، به وجود آمده است. » اربعین در حقیقت «آیت عظمای الهی است، این نشانهی ارادهی الهی بر نصرت امّت اسلامی است، این نشان می دهد که ارادهی خدای متعال بر نصرت امّت اسلامی تعلّق گرفته است.» « غربیها هم مجبورند تماشا کنند و نتوانند تحلیل کنند، نتوانند بفهمند و ضربهی این حرکت را هم خواهند خورد.» بُعد دوم اینکه این حادثه به ما نشان میدهد «اگر ظرفیّتهای کشورهای اسلامی... به هم برسند، این دستها در هم گره بخورند، آن وقت امّت اسلامی نشان خواهد داد که عزّت الهی یعنی چه؛ تمدّن عظیم اسلامی را به جوامع عالَم نشان خواهند داد؛ باید هدف ما این باشد و این راهپیمایی اربعین میتواند یک وسیلهی گویایی برای تحقّق این هدف باشد.»
بُعد سوم اینکه، امروزه «در دنیای پیچیدهی پُرتبلیغات و پُرهیاهویی که بر بشریت حاکم است، این حرکت اربعین، یک فریاد رسا و یک رسانهی بیهمتا است.» زیرا «امروز با صدها وسیله علیه اسلام و علیه معارف اسلامی تبلیغ می شود؛ در مقابل این حرکت خصمانهی جبههی کفر و استکبار، حرکت معرفت حسینی میتواند یکتنه سینه سپر کند، بِایستد و حقیقت اسلام را، حقیقت قرآن را به دنیا معرّفی کند.» و «این خصوصیت اربعین است. یعنی در اربعین افشاگری هم هست، عمل هم هست، تحقق هدفهای آن افشاگری هم در اربعین وجود دارد.» لذاست که «راهپیمایی اربعین قوّت اسلام است، قوّت حقیقت است، قوّت جبههی مقاومت اسلامی است.»
مسئولیت ما در برابر موهبت بزرگ الهی
« ما امروز احتیاج داریم که حسینبنعلی را به دنیا بشناسانیم؛ دنیای دچار ظلم و فساد و دنائت و لئامت، محتاج معرفت آزادگی حسینی و حرّیت حسینی است. امروز مردم دنیا، جوانهای دنیا، ملتهای بیغرض، برای یک چنین حقیقتی دلهایشان می تپد؛ [اگر] امام حسین به دنیا معرفی بشود، اسلام معرفی شده است، قرآن معرفی شده است. امروز با صدها وسیله علیه اسلام و علیه معارف اسلامی تبلیغ میشود؛ در مقابل این حرکت خصمانهی جبههی کفر و استکبار، حرکت معرفت حسینی میتواند یکتنه سینه سپر کند، بِایستد و حقیقت اسلام را، حقیقت قرآن را به دنیا معرفی کند. منطق حسینبنعلی ، منطق دفاع از حق است، منطق ایستادگی در مقابل ظلم و طغیان و گمراهی و استکبار است. این منطقِ امام حسین است؛ امروز دنیا به این منطق نیازمند است؛ امروز دنیا شاهد حاکمیّت کفر و استکبار و حاکمیّت فساد است، دنیا شاهد حاکمیّت ظلم است؛ این پیام امام حسین، پیام نجات دنیا است.»
منبع: گزیده بیانات مقام معظم رهبری پیرامون اربعین حسینی - نشریه خط حزب الله - شماره 307 - اربعین فراق



